دکلمه: کالسکه چی





به خدا بی چش مستش دلم آروم نمی حرف دوس دارم بهش بگم “دوست دارم” روم نمی حرف تا به کی چشم به راهش بمونم جون بکنم گوشه ای کز بکنم هی فال حافظ بزنم؟

شعر فالم همه اش آوخ و آهه به خدا دلم از خواجه ی شیراز سیاهه به خدا شعری از مستی چشماش بگو گرایش بسه جون اون شاخ نباتت که واست خیلی کسه توی این چرخش تقدیر که بی رحمه عزیز اگه درکم نکنی کی من و می فهمه عزیز!

تو میای و خونه ها رو عشق بارون می کنی عاشقای کوچه رو فت و فراوون می کنی خودم و گم می کنم تشیع می شم رو دوش باد وقتی از راه می رسی زلف و پر یشون می کنی خلوت عاشق و بر هم می زنی با اون نگات هر شبه مجنون و از لیلی پشیمون می کنی اگه امشب بدونی توی چشت چه شوریه خود زچشمای خودت هم خود پنهون می کنی تو میای و خونه ها رو عشق بارون می کنی سنگ و از برخی می کنی لال و غزل خون می کنی ناز شستت! مث توفانا می ری کالسکه چی اگه امشب بگمت حالم خرابه می کنید چی قول قوله به کسی چیزی نگی کالسکه چی این تویی واست می گم حالم خرابه می کنید چی تا به حال عاشق شدی عاشق چشمای کسی هی به دنبالش بری اما به گردش نرسی؟

این که خوبه یه موقع پیش کجا اومده خوابت نیاد بزنی بیرون بری شب بشه مهتابت نیاد؟

چی بگم چی می دونی از دل دیوونه ی من از این آتیشی که افتاده به کاشونه ی من من خودم راهش دادم قایم باشک بازی بیاد اگه اون دورا بره هیچکی سراغش نمیاد هر چی امشب می کشم کار همون کو دکیه کار قایم شدن پشت اون آلونکیه گرایش حالا عاشقانه خود مثل پری زادی خود توی قایم شدن و گم شدن استادی خود اگه تا خونش بری هر شبه قربونت می شم شونه ی یال پر یشون دو اسبونت می شم اگه تاخونش بری کالسکه گردونت می شم می بوسم دست و پات و هر شبه ممنونت می شم بده من کالسکه چی کالسکه رو من برونم می کنید من که عاشقم کالسکه روندن چیزی نیس اون که بار غم دنیا رو به دوشش می کشه می کنید اون کالسکه با گرده کشوندن چیزی نیس شاعر: کیومرث رمز فراوانی: پرستو Yp.

لینک دانلود